انواع چرم

انواع چرم

چرم جنسی است که در دباغی پوست خام جانوران ، به ‌ویژه گاو به‌ دست می‌آید.

فرایند دباغی، پوست فساد پذیر را به یک مادهٔ طبیعی پایدار، دائمی و انعطاف‌ پذیر برای کاربردهای گوناگون تبدیل می‌کند.

چرم در تلفیق با چوب، پایهٔ فناوری باستانیان را شکل می‌داده است. صنعت چرم و صنعت خز با هم تفاوت دارند. این تفاوت از اهمیت مواد خام مورد استفاده در هر یک پیداست.

مواد خام مورد استفاده در صنعت چرم، محصولات فرعی صنعت گوشت هستند؛ در حالی ‌که گوشت ارزش بیشتری نسبت به پوست دارد. مواد خامی که در صنعت خز به‌کار می روند، ارزش بیشتری از گوشت دارند و به همین دلیل گوشت به عنوان یک محصول جانبی تلقی می‌شود.

تاکسیدرمی امکان استفاده از پوست حیوانات را فراهم می آورد، البته مهم‌تر از پوست‌، سر و بخشی از پشت آن‌هاست. پوست‌ها و پوست‌های خام در ساخت چسب و ژلاتین هم استفاده می شوند. چند راه وجود دارد که در نتیجهٔ آن‌ها، پوست جانور به یک مادهٔ انعطاف‌پذیر و محکم به نام چرم تبدیل می‌شود.

انواع چرم حیوانی از پوست حیوانات به دست می آید. این حیوان می‌تواند: گوسفند، گاو، بز، شترمرغ، مار و … باشد.

چرم گوسفند: چرمی زیبا، با قیمت مناسب است که دوام خوبی دارد.

چرم گاو: چرمی با دوام و مقاوم است که با وجود تولید الیاف پیشرفته، همچنان در بسیاری موارد همچون دستکش ایمنی برای مصارف شیمیایی و پوشش حرفه‌ای موتور سواری از بهترین انتخاب‌ها است .

گیاهی: با استفاده از تانن (از ریشهٔ tanning به معنای دباغی) و سایر عناصری که در پوست تنه و میوه برخی درختان مانند مازو تهیه میشود یافت می‌شود. این نوع چرم، انعطاف‌پذیر بوده و رنگ آن قهوه‌ای‌ست که میزان رنگش به ترکیب شیمیایی و رنگ پوست آن برمی‌گردد. چرم گیاهی در آب پایدار نیست؛ بی‌رنگ می‌شود و اگر پس از خیس شدن، خشکش کنید، چروک می شود و از انعطاف‌پذیری و نرمی‌اش کاسته خواهد شد. در آب گرم، شدت چروک شدنش بیش‌تر است و تقریباً شبیه ژلاتین می‌شود،علاوه بر آن احتمالاً شکننده هم می‌شود. چرم جوشانده نمونه‌ای است از چرمی که با قرار گرفتن در آب داغ، شناور شده و سفت می‌شود. این اتفاق در موم جوشانده و مواد شبیه هم رخ می‌دهد. در تاریخ گهگاه پس از عمل سفت کردنش، از آن در زره‌ها و همچنین در اتصال کتاب‌ها هم استفاده می‌شده است. این نوع چرم، تنها نوع چرم است که در حکاکی و قالب‌گیری چرم می‌تواندگزینه مناسبی باشد.